Ἀλέξανδρος Σμέμαν
Ἀπόσπασμα | Βιογραφία | Βιβλιογραφία Extract | Biography | Bibliography Auszug | Biographie | Bibliographie

Σκέψεις γύρω ἀπὸ ...

Σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς βόλτες μὲ τὴν Λ. [σύζυγός του], συζήτησα μαζί της γιὰ τὴν γεροντικὴ ἡλικία καὶ τὸν θάνατο. Τῆς εἶπα πὼς κάποιες φορὲς μοῦ φαίνεται πὼς ἔχω ἤδη δεχτεῖ ἀπὸ τὴ ζωὴ ὅλα ὅσα ἤθελα. Ἔμαθα ὅλα ὅσα ἤθελα νὰ μάθω. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀρχὴ τῆς γεροντικῆς ἡλικίας, καὶ νομίζω πὼς εἶναι καιρὸς προετοιμασίας γιὰ τὸν θάνατο. Ὄχι στοχασμοῦ πάνω στὸν θάνατο, ἀντίθετα ἀλλά, ἀντίθετα, ἐξαγνισμοῦ τοῦ νοῦ, τῆς σκέψης, τῆς καρδιᾶς, στοχασμοῦ καὶ συγκέντρωσης πάνω στήν οὐσία τῆς ζωῆς, πάνω στὴ μυστηριώδη χαρά. Πέρα ἀπ' αὐτὴ τὴ χαρά, δὲν χρειαζόμαστε τίποτε ἄλλο ἐπειδή «λαμπρὲς ἀκτίνες πηγάζουν ἀπ' αὐτὴ τὴ χαρά».

...τὸν θάνατο

Ἡ νεότητα δὲν γνωρίζει τὸν θάνατο, ἐκτὸς ἂν κάποιος χτυπηθεῖ ἀπὸ ἕνα νευρωτικό, ἀκραῖο φόβο τοῦ θανάτου. Ὁ θάνατος δὲν ἔχει σχέση «μ' ἐμένα» (ὅταν κάποιος εἶναι νέος), καὶ ἂν μὲ ἀγγίξει, εἶναι ἀποτρόπαιος καὶ ὅλη μου ἡ ζωὴ σκοτεινιάζει. Ἀλλὰ λίγο λίγο - ὄχι ἐκ των ἔξω ἀλλὰ ἐκ τῶν ἔσω, ἔρχεται ἡ γνώση τοῦ θανάτου. Τότε δύο δρόμοι ἀνοίγονται: ὁ ἕνας συνίσταται στὴν προσπάθεια νὰ καταπνιγεῖ αὐτὴ ἡ γνώση, νὰ προσκολληθεῖ ὁ ἄνθρωπος στὴ ζωή («μπορῶ ἀκόμα νὰ εἶμαι χρήσιμος») καὶ νὰ ζεῖ σὰν ὁ θάνατος νὰ μὴν ἔχει σχέση μαζί του. Ὁ ἄλλος, ὁ μόνος σωστὸς νομίζω, ὁ μόνος γνήσια χριστιανικός, συνίσταται στὴ μεταμόρφωση τῆς γνώσης τοῦ θανάτου σὲ γνώση τῆς ζωῆς, καὶ τῆς γνώσης τῆς ζωῆς σὲ γνώση τοῦ θανάτου.

Ἡ σύγχρονη γεροντολογία ἐπικεντρώνεται στὸν πρῶτο δρόμο: νὰ κάνει τοὺς ἡλικιωμένους νὰ νιώσουν χρειαζούμενοι καὶ χρήσιμοι. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι μία ἀπάτη (στήν πραγματικότητα οἱ ἡλικιωμένοι δὲν χρειάζονται) καὶ μιὰ αὐταπάτη (γνωρίζουν καὶ οἱ ἴδιοι πὼς δὲν χρειάζονται). Ὡστόσο, χρειάζονται πραγματικὰ σ' ἕνα διαφορετικὸ ἐπίπεδο, ἀλλὰ ὄχι γιὰ ὅλες ἐκεῖνες τὶς φροντίδες ποὺ διασποῦν τὴ ζωή μας. Μᾶς χρειάζεται ἡ ἐλευθερία τους, ἡ ὀμορφιὰ τῆς γεροντικῆς ἡλικίας, τὸ φῶς ποὺ ἀντανακλᾶται πάνω της, ὁ θάνατος τῆς καρδιᾶς καὶ ἡ ἀνάσταση τοῦ πνεύματος. Γι' αὐτὸ καὶ θὰ πρέπει νὰ ἀρχίσουμε νωρὶς τὸν ἀσκητισμὸ τῆς γεροντικῆς ἡλικίας, τὴ σύναξη τῆς αἰώνιας ζωῆς.

Αἰσθάνομαι πὼς ἔχει ἔρθει ὁ καιρός μου. Ἀμέσως ὅμως ἀκολουθεῖ ἕνα κύμα ἀπὸ μέριμνες καὶ ἔγνοιες.

Θέλω νὰ προσθέσω: ἡ νεότητα δὲν γνωρίζει τὸν θάνατο ἐπειδὴ δὲν γνωρίζει τὴ ζωή. Αὐτὴ ἡ γνώση ἔρχεται ἀφοῦ ἔχουμε δεῖ τό «φῶς ἑσπερινόν». «Καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί, ἡμέρα μία» (Γένεσις 1,5). Οἱ νέοι ζοῦν, δὲν εὐχαριστοῦν. Μόνο αὐτοὶ ποὺ εὐχαριστοῦν, ζοῦν ἀληθινά.

Ἀπὸ: Ἀλέξανδρος Σμέμαν: Ἡμερολόγιο 1973-1983, Ἐκδόσεις Ἀκρίτας,
Μετάφραση ἀπὸ τὰ ἀγγλικὰ: Ἰωσὴφ Ροηλίδης, Ἀθήνα 2002

Τὸ Ἑλληνικὸν Ἵδρυμα ΝΓΠ καὶ Συστημικῶν Λύσεων καὶ τὸ λογότυπό του εἶναι κατοχυρωμένα σήματα ὑπηρεσιῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἱδρύματος ΝΓΠ καὶ Συστημικῶν Λύσεων [Hellenic/Greek Institute for NLP and Systemic Solutuions]. Ἀπαγορεύεται ἡ δίχως ἄδεια ἀναπαραγωγὴ αὐτῆς τῆς σελίδας καὶ τοῦ περιεχομένου της. This page, and all contents, are Copyright © by Stylianos P. Paulides, Athens, Greece.
© 1997- Ἑλληνικὸν Ἳδρυμα ΝΓΠ καὶ Συστημικῶν Λύσεων.
| Ἐπικοινωνία | Περιεχόμενα | Πρόγραμμα | Σελίδα Ὑποδοχῆς| Ὂπισθεν |