Βίκτωρ E. Φράνκλ
Ἀπόσπασμα | Βιογραφία | Βιβλιογραφία Extract | Biography | Bibliography Auszug | Biographie | Bibliographie

Ποιὰ εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὴ τῆς ψυχαναλύσεως καὶ τῆς λογοθεραπείας;

Θυμᾶμαι ἕναν Ἀμερικανὸ γιατρὸ ποὺ κάποτε ἦρθε στὴν κλινική μου στὴ Βιέννη καὶ μὲ ρώτησε:
– Πέστε μου, γιατρέ, εἶστε ψυχαναλυτής;

Καὶ τοῦ ἀπάντησα:
– Ὄχι ἀκριβῶς ψυχαναλυτής· ἂς ποῦμε ψυχοθεραπευτής.

Καὶ συνέχισε νὰ μὲ ρωτᾷ:
– Ποιὰ σχολὴ ἐκπροσωπεῖτε;

Ἀπάντησα:
– Ἔχω δική μου θεωρία· ὀνομάζεται λογοθεραπεία.

– Μπορεῖτε νὰ μοῦ πεῖτε μὲ δύο λόγια τὶ ἐννοιεῖτε με τὸν ὅρο λογοθεραπεία; ρώτησε, καὶ συνέχισε· τουλάχιστον ποιὰ εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ ψυχανάλυσης καὶ λογοθεραπείας;

– Μάλιστα, εἶπα· ἀλλὰ πρῶτα-πρῶτα, μπορεῖτε σεῖς νὰ μοῦ πεῖτε μὲ δύο λόγια τὶ θεωρεῖτε ὡς τὴν οὐσία τῆς ψυχανάλυσης;

Καὶ ἡ ἀπάντησή του ἦταν ἡ ἀκόλουθη:
– Κατὰ τὴν ψυχανάλυση ὁ ἀσθενὴς πρέπει νὰ ξαπλώνει σ' ἕνα ντιβάνι καὶ νὰ σοῦ λέει πράγματα ποὺ κάποτε του εἶναι πολὺ δυσάρεστο νὰ τὰ λέει.

Καὶ τότε ἀνταπάντησα ἐκ τοῦ προχείρου ὡς ἑξῆς:
Στὴ λογοθεραπεία, λοιπόν, ὁ ἀσθενὴς μπορεῖ νὰ μένει καθιστός, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἀκούει πράγματα ποὺ κάποτε τοῦ εἶναι πολὺ δυσάρεστο νὰ τὰ ἀκούει.

Πηγή: Viktor E. Frankl: Aναζητώντας Nόημα Zωὴς καὶ Eλευθερίας
(σὲ ἕνα στρατόπεδο συγκεντρώσεως), Ἐκδόσεις Tαμασός, σέλ. 123-124.

Οἱ νοογενεὶς νευρώσεις

Ἕνας Ἀμερικανός, ἀνώτερος διπλωματικός, ἦλθε στὸ γραφεῖο μου στὴ Βιέννη μὲ σκοπὸ νὰ συνεχίσει τὴν ψυχαναλυτικὴ θεραπεία, ποὺ εἶχε ἀρχίσει πρὶν ἀπὸ πέντε χρόνια μὲ ἕναν ψυχαναλυτὴ στὴ Νέα Ὑόρκη.

Ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ τὸν ρώτησα γιατὶ πίστευε ὅτι πρέπει νὰ ψυχαναλυθεῖ καὶ ποιὸς ἦταν ὁ κύριος λόγος ποὺ τὸν ὁδηγοῦσε στὴν ψυχανάλυση. Ἀποκαλύφθηκε ὅτι ὁ ἀσθενὴς δὲν ἦταν εὐχαριστημένος μὲ τὴν καριέρα του, διότι τοῦ ἦταν πολὺ δύσκολο νὰ συμμορφωθεῖ μὲ τὴν ἀμερικανικὴ ἐξωτερικὴ πολιτική. Ὁ ψυχαναλυτής του, ὅμως, συνεχῶς τοῦ ἐπαναλάμβανε ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προσπαθήσει νά «συμφιλιωθεῖ» μὲ τὸν πατέρα του, διότι πίστευε ὅτι ἡ Κυβέρνηση τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, καθώς καὶ οἱ προϊστάμενοί του, δὲν ἀντιπροσώπευαν τίποτε ἄλλο παρὰ τὴν εἰκόνα τοῦ πατέρα του καί, συνεπῶς, ἡ δυσαρέσκειά του μὲ τὴν ἐργασία τοῦ ὀφειλόταν στὸ μίσος ποὺ ἀσυνείδητα ἔτρεφε πρὸς τὸν πατέρα του. Διὰ τὶς ἀναλύσεως, ποὺ κράτησε πέντε χρόνια, ὁ ἀσθενὴς ὁλοένα καὶ περισσότερο ἔτεινε νὰ δέχεται τὶς ἑρμηνεῖες αὐτὲς τοῦ ψυχαναλυτῆ του, μέχρι πού, τελικά, δὲν μποροῦσε νὰ διακρίνει τό "δάσος" τῆς πραγματικότητας, γιατὶ τὸν ἐμπόδιζαν τά "δένδρα", δηλαδὴ τὰ σύμβολα καὶ τὰ ὑποκατάστατα τῆς εἰκόνας.

Μετὰ ἀπὸ μερικὲς συνεδρίες ἔγινε φανερὸ ὅτι ἡ θέλησή του νὰ βρεῖ νόημα καὶ σκοπὸ ματαιωνόταν ἐξ αἰτίας τοῦ ἐπαγγέλματός του, στὴν πραγματικότητα δὲ ἐπιθημοῦσαι νὰ καταπιαστεῖ μὲ ἄλλο εἶδος ἐργασίας. Μιὰ καὶ δὲν ὑπῆρχε κανένας λόγος ποὺ νὰ τὸν ἐμποδίζει νὰ ἐγκαταλείψει τὸ ἐπάγγελμά του καὶ νὰ καταπιαστεῖ μὲ ἕνα ἄλλο, ἔκανε τοῦτο μὲ πολὺ ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα. Ὅπως μοῦ εἶπε τελευταία, ἔμεινε εὐχαριστημένος μὲ τὸ νέο τοῦ ἐπάγγελμα, τὸ ὁποῖο ἐξασκεῖ τώρα πάνω ἀπὸ πέντε χρόνια. Ἀμφιβάλλω ἄν, στὴν περίπτωση αὐτή, εἶχα νὰ κάνω μὲ μιὰ νευρωτική κατάσταση καὶ αὐτὸς ἦταν ὁ λόγος ποὺ σκέφθηκα ὅτι ὁ ἀσθενὴς δὲν χρειαζόταν καμμιὰ ψυχοθεραπεία, οὔτε ἀκόμα καὶ λογοθεραπεία, γιὰ τὸν ἁπλούστατο λόγο ὅτι δὲν ἦταν στὴν πραγματικότητα ἄρρωστος.

Πηγή: Viktor E. Frankl: Aναζητώντας Nόημα Zωὴς καὶ Eλευθερίας
(σὲ ἕνα στρατόπεδο συγκεντρώσεως), Ἐκδόσεις Tαμασός, σέλ. 130.

Τὸ Ἑλληνικὸν Ἵδρυμα ΝΓΠ καὶ Συστημικῶν Λύσεων καὶ τὸ λογότυπό του εἶναι κατοχυρωμένα σήματα ὑπηρεσιῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἱδρύματος ΝΓΠ καὶ Συστημικῶν Λύσεων [Hellenic/Greek Institute for NLP and Systemic Solutuions]. Ἀπαγορεύεται ἡ δίχως ἄδεια ἀναπαραγωγὴ αὐτῆς τῆς σελίδας καὶ τοῦ περιεχομένου της. This page, and all contents, are Copyright © by Stylianos P. Paulides, Athens, Greece.
© 1997- Ἑλληνικὸν Ἳδρυμα ΝΓΠ καὶ Συστημικῶν Λύσεων.
| Ἐπικοινωνία | Περιεχόμενα | Πρόγραμμα | Σελίδα Ὑποδοχῆς| Ὂπισθεν |